Tokom poslednjih dvadeset godina znatno je porastao broj žena koje ostaju trudne posle 35. godine života, a prosečna godina rađanja prvog deteta povećana je sa 26 na 29 godina. U današnje vreme žene se sve kasnije odlučuju za osnivanje porodice, što zbog finansijskih problema, što zbog jurenja karijere. Tako, nije neobično da prvu bebu rode tek posle 35. godine života, ali moderna medicina ženama ide na ruku, pa nije neobično da bez većih poteškoća zatrudne i posle 40. godine. U ovom, sve raširenijem, trendu prednjače velike glumačke i pevačke zvezde, a poslednji primeri su pevačica Selin Dion, koja je zatrudnela posle nekoliko vantelesnih oplodnji, kao i supruga glumca Džona Travolte koja će u 48. godini ponovo postati majka. Da nije sve tako crno, pokazuju i podaci da je većina trudnoća do 35. godine normalna i zdrava, sa zdravorođenom decom. S druge strane, istraživanja su pokazala da trudnoća u kasnim tridesetim i početkom četrdesetih nosi određene rizike koji nisu uobičajeni kod mlađih trudnica.
 
Opadanje plodnosti

Ženama koje ulaze u četvrtu deceniju opada plodnost zbog starenja, a često se dešava da je posle 35. godine života mnogo više vremena potrebno da se ostane u drugom stanju. Smanjena plodnost žene posle 35. godine života događa se zbog proređene ovulacije, odnosno, mogućnosti izostanka ovulacije. Takođe, u tom dobu postoji veća mogućnost za pojavu određenih zdravstvenih problema koji mogu uticati na začeće. Začepljenje jajovoda može da bude rezultat nekih pređašnjih infekcija i cista, a usled ovog, sve češćeg problema, postoji velika mogućnost vanmaterične trudnoće. Sledeći problem s kojim se susreću mnoge žene u zrelim godinama jesu miomi (fibridi) - izrasline i dobroćudni tumori na materici koji onemogućuju oplođenom jajašcu da počne da se razvija u materici. I upravo zbog tretmana za lečenje neplodnosti, nije neobično da žene koje posle 35. godine zatrudne nose blizance, pa i trojke i četvorke.
 
Genetski poremećaji

Postoje jedinstveni rizici za dete i majku koja zatrudni s 35 godina ili kasnije. Za majku se povećava rizik od trudničkog dijabetesa, preeklampsije i vaginalnog krvarenja. Što se deteta tiče, veće su šanse da se pojavi placenta praevia, abruptio placentae, mala porođajna težina, prevremeni porođaj i pobačaj. Placenta praevia znači da placenta delimično ili potpuno zatvara cerviks (grlić materice), a abruptio placentae da se deo placente odvojio od zida materice pre porođaja. Oba slučaja mogu da izazovu ozbiljna krvarenja tokom porođaja, što može da ugrozi i majku i dete. Kod starijih žena postoji veća mogućnost da dete ima određene fizičke i mentalne mane, uzrokovane deformacijom gena. Od genetskih poremećaja najčešće se javlja Daunov sindrom, a procena rizika povećava se s godinama trudnice. Tako s 25 godina rizik od ove bolesti je 1:1250, u tridesetoj 1:1000, u 35. godini povećava se na 1:400, u 40. rizik je 1:100, a u 45. 1:30. Upravo zbog ovih podataka ženama koje zatrudne posle 35. godine preporučuju se određene pretrage u ranijim stadijumima trudnoće kako bi se utvrdila mogućnost Daunovog sindroma ili nekih drugih genetskih poremećaja. Amniocenteza i uzimanje uzoraka horionskih resica su dva poznata testa koji mogu dati pouzdanije rezultate i u ranijim stadijumima trudnoće, ali problem je što ti testovi nose određeni (mali) rizik za izazivanje spontanih pobačaja. Zbog toga ginekolozi najčešće preporučuju ženama procenu rizika na osnovu krvne slike i ultrazvuka, pre nego što se odluče za druge analize.