Al' se tamo dobro jede! Miris toplog domaćeg hleba golica nozdrve, a rinflajš i sočni sos mame da se prepustite onako po redu đakonijama i gurmanlucima iz Banata. Sledi kulen, švargla, čvarci, čorba da sve to sklizne u stomak, pikantni paprikaš, a onda štrudle, krofne i rezanci s makom. Tamburica svira na uvce, a vi lagano pijuckate dobro crno vino.

  Kada dođete u Vršac, njegovi meštani će vam pružiti toplu dobrodošlicu tradicionalnim banatskim specijalitetima i vinom koje potiče iz njihovih bogatih vinograda. Vrščani će vam s ponosom pričati da je njihov gradić još pre 165 godina inspirisao Jovana Steriju Popovića, koji mu je u svom romanu nadenuo ime Vršac - lepa varoš. Ovo je grad bogate istorije koji svojom patinom, slikovitošću i brojnim starim zdanjima podseća na proteklo doba.

  Smešten je na obodu Panonske nizije u podnožju Vršačkih planina, a od granice sa Rumunijom udaljen je svega 14 kilometara. Njegove kapije su uvek bile otvorene putnicima namernicima, kao i onima koji su tražili utočište. U ovom bajkovitom gradiću prva naselja su se javila još u neolitu, u doba glačanog kamena, o čemu svedoče arheološki nalazi. Dolaskom Slovena (pozni srednji vek) naselja dobijaju stalni karakter.
 
  Simbol grada i narodno pozorište Sterija
  Danas je Vršac kulturno-turistički, privredni i saobraćajni centar. Gradsko područje odlikuje se bogatstvom arhitektonskih stilova, prelepim gradskim trgom, nizom atraktivnih javnih objekata i spomenika kulture, kao i velikim parkom. Vekovno okupljalište meštana s vremenom je menjalo izgled i namenu. Nekada je to bila pijaca, trg, stratište, glavni put kroz centar grada. Sada je to moderna pešačka zona prepuna velelepnih bašti, kafića, fontana i parkova. Kada se nađete u Vršcu, obavezno posetite Vršačku kulu, koja je simbol grada i njegove okoline. Predanja govore da je ovu velelepnu građevinu sazidao despot Đurađ Branković daleke 1439. godine. Sagrađena je na brdu visokom 399 metara. Gradsku kuću Vršac je dobio 1795. godine po ujedinjenju dve opštine, Srpskog Vršca i Nemačkog Vršca. Septembra davne 1792. godine đaci vršačke narodne škole pod upravom magistra Krekića izvode tri komedije i na taj dan zvanično obeležavaju početak pozorišnog života kod Srba. Prvo profesionalno pozorište, koje i danas radi, Vršac je dobio 2. januara 1945. godine. Prva predstava, Sterijin komad Tvrdica, bila je 10. februara 1945. godine. Svake jeseni u Vršcu se održavaju Dani pozorišne klasike Vršačka pozorišna jesen.

  Vinova loza na grbu grada
  Vinogradarstvo u vršačkom kraju datira još iz vremena Dačana i rimske vladavine, a prvi pisani podatak o tome potiče iz 15. veka kada je 1494. godine kralj Vladislav Drugi probao vršačko vino i kupio ga za svoj dvor. Turski putopisac Evlija Čelebija beleži da su padine Vršačkog brega zasađene vinovom lozom koja daje slatko i izuzetno ukusno grožđe. U Banatu vino napreduje za vreme velike kolonizacije pod vladavinom Marije Terezije (1740-1780). Koliko je vinogradarstvo značajno za ovaj grad, svedoče i činjenice da je vinova loza u grbu grada od 1804, a niz detalja na fasadama starih kuća ima motiv grožđa. Krajem 19. veka u Vršcu je bilo više od 10.000 hektara vinograda. To je bilo najveće vinogorje u Ugarskoj, po tvrdnjama nekih statističara i u Evropi, u kojoj je filoksera ostavila pravu pustoš. Proterivanjem Turaka i doseljavanjem Nemaca iz Rajnske oblasti vinogradarstvo postaje glavna privredna grana u Gudurici, obližnjem selu. Posle Drugog svetskog rata umesto proteranih Nemaca u selo se naseljavaju Slovenci, Makedonci, pa kolonisti iz Bosne, Like, Banije, Korduna. U Gudurici danas živi 1500 stanovnika 22 nacionalnosti.

  Slatko grožđe i vrhunska vina
  Od 425 domaćinstava 80 njih neguje oko 100 hektara vinograda, što sa plantažama Vršačkih vinograda od oko 1000 hektara čini ovo selo najvinogradarskijim u čitavoj Srbiji. Vršački breg, Gudurica, Veliko Središte dobrog poznavaoca odmah podsete na kraj u kome se gaji najkvalitetnije grožđe i proizvodi dobro vino. Povoljni geografski i klimatski uslovi za gajenje vinove loze opredelili su sve one koji su naseljavali ove prostore da se ozbiljno posvete proizvodnji grožđa i vina. Danas se ceo taj kraj, gde se dodiruju Vršačke planine i blaga banatska ravnica, nalazi pod vinogradima i predstavlja jedan od najznačajnijih vinogradarskih rejona u Srbiji. Među mnogim vrhunskim i kvalitetnim vinima ovog vinskog regiona ističu se muskat otonel, šardone, pino bjanko, rajnski i italijanski rizling, a veoma je popularno stono vino banatski rizling od sorti italijanski rizling, smederevka, župljanka i kreaca.

Vinogradi i vinski podrumi
  Vršačko vinogorje se prostire na brdovitim terenima oko Vršca, na krajnjim obroncima Karpata. Čine ga Vršački vinogradi koji raspolažu plantažama sa više od 1700 hektara vinograda, dok u celom regionu ima oko 2100 hektara. Tokom boravka u Vršcu treba obići bogate plantaže vinograda, čuveni stari vinski podrum u selu Gudurica, degustirati dobra vina i zadovoljiti vinsku radoznalost. U Vršcu deluje i vinski viteški red Sveti Teodor, koji je ime dobio po zaštitniku grada Vršca.
    

  Sterijina kuća
  Na Trgu Save Kovačevića broj 11 nalazi se kuća u kojoj se rodio otac srpske drame Jovan Sterija Popović. Danas je u njoj smeštena Pravoslavna crkvena opština Vršac